Jeśli jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie

112  ·  997

Numery alarmowe, bezpłatne, całodobowe. Policja ma obowiązek podjąć interwencję.

800 12 00 02 – Ogólnopolskie Pogotowie „Niebieska Linia”.
Bezpłatnie, całą dobę, przez siedem dni w tygodniu. Wsparcie psychologiczne i informacja o pomocy w Twojej okolicy.

Przemoc domowa nie jest sprawą prywatną i nie trzeba sobie z nią radzić w pojedynkę. W Polsce działa cały system instytucji zobowiązanych do udzielenia pomocy – od pracownika socjalnego, przez policję, po ośrodki, które przyjmą Cię wraz z dziećmi tego samego dnia. Wsparcie jest bezpłatne, a żeby je otrzymać, nie musisz najpierw składać zawiadomienia ani mieć obdukcji. W tym poradniku wyjaśniamy, gdzie zgłosić przemoc domową, jak działa procedura „Niebieskie Karty”, jakie środki ochrony przewiduje prawo i co konkretnie możesz otrzymać w każdej z instytucji.

Bezpieczne przeglądanie

Jeśli osoba stosująca przemoc ma dostęp do Twojego telefonu lub komputera, po lekturze wyczyść historię przeglądania albo korzystaj z trybu prywatnego (incognito). Możesz też przeczytać ten tekst na urządzeniu w bibliotece, u znajomych lub w pracy. Przycisk „Szybkie wyjście” poniżej natychmiast przenosi na inną stronę – zadziała też klawisz Esc.

Szybkie wyjście ✕

Czym jest przemoc domowa w świetle prawa

Od 22 czerwca 2023 roku obowiązuje znowelizowana ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej. Zmieniła ona nie tylko nazwę (wcześniej mowa była o „przemocy w rodzinie”), ale też samo rozumienie zjawiska. Dziś przemoc domowa obejmuje pięć form:

  • Przemoc fizyczna – bicie, popychanie, szarpanie, duszenie, przytrzymywanie, rzucanie przedmiotami.
  • Przemoc psychiczna – poniżanie, wyzwiska, groźby, zastraszanie, izolowanie od rodziny i znajomych, kontrolowanie każdego kroku, szantaż emocjonalny.
  • Przemoc seksualna – zmuszanie do czynności seksualnych, także w małżeństwie i w stałym związku.
  • Przemoc ekonomiczna – odbieranie pieniędzy, zakaz podjęcia pracy, wydzielanie środków na jedzenie, zaciąganie długów na czyjeś nazwisko, uniemożliwianie dostępu do wspólnego konta.
  • Cyberprzemoc – nękanie przez telefon i komunikatory, śledzenie lokalizacji, kontrolowanie korespondencji, rozpowszechnianie zdjęć bez zgody.

Cztery cechy przemocy domowej

O przemocy mówimy, gdy działanie jest intencjonalne, jedna osoba ma nad drugą wyraźną przewagę, narusza jej prawa i dobra osobiste, a osoba jej doznająca cierpi i ponosi szkody. Przemoc to nie to samo co kłótnia, w której obie strony są równorzędne.

Przemoc ekonomiczna i psychiczna to pełnoprawne formy przemocy, nawet jeśli nigdy nie doszło do uderzenia. Brak siniaków nie oznacza, że nie ma podstaw do interwencji.

Kogo chroni ustawa

Nowelizacja znacząco poszerzyła krąg osób objętych ochroną. Osobą stosującą przemoc domową może być nie tylko małżonek czy osoba spokrewniona, ale również:

  • partner lub partnerka pozostająca w faktycznym związku – niezależnie od tego, czy mieszkacie razem,
  • osoba wspólnie zamieszkująca i gospodarująca,
  • były małżonek, były partner lub inny były członek rodziny – również bez wspólnego zamieszkiwania.

Ochrona obejmuje więc także sytuacje po rozstaniu i rozwodzie, gdy były partner nęka albo nachodzi. Za osoby doznające przemocy uznaje się również dzieci będące świadkami przemocy wobec rodzica – nawet jeśli nikt ich nie tknął.

Instytucje, które udzielają pomocy

Policja

Pierwsza linia reakcji. Patrol wezwany pod numer 112 ma obowiązek podjąć interwencję, sporządzić notatkę i – jeśli zachodzą przesłanki – wszcząć procedurę „Niebieskiej Karty”. Policjant może też wydać sprawcy nakaz natychmiastowego opuszczenia mieszkania, o czym piszemy niżej. Zawsze poproś o numer interwencji i nazwisko policjanta – ułatwi to późniejsze ustalenia.

Ośrodek pomocy społecznej (OPS, MOPS, GOPS)

Instytucja gminna, najbliższa miejscu zamieszkania. Pracownik socjalny może wszcząć „Niebieską Kartę”, przeprowadzić wywiad środowiskowy, pomóc w uzyskaniu wsparcia finansowego, żywnościowego i schronienia oraz skierować do psychologa i prawnika. To dobre miejsce na pierwszy kontakt, jeśli nie chcesz od razu iść na policję.

Zespół interdyscyplinarny i grupa diagnostyczno-pomocowa

W każdej gminie działa zespół interdyscyplinarny, który wyznacza lokalną politykę przeciwdziałania przemocy. Konkretnymi sprawami zajmują się natomiast grupy diagnostyczno-pomocowe. Po nowelizacji taka grupa składa się co do zasady z dwóch osób: pracownika socjalnego, który pracuje z osobą doznającą przemocy, oraz policjanta, który pracuje z osobą stosującą przemoc. W razie potrzeby skład rozszerza się o pedagoga, kuratora, przedstawiciela ochrony zdrowia czy organizacji pozarządowej.

Ośrodek interwencji kryzysowej (OIK)

Placówka powiatowa, w wielu miejscach czynna całodobowo. Zapewnia natychmiastową pomoc psychologiczną, poradnictwo prawne, a często także krótkotrwałe schronienie – również w środku nocy. Pomoc w OIK jest bezpłatna i nie zależy od dochodu ani od miejsca zameldowania. Zobacz ośrodki interwencji kryzysowej i inne placówki pomocowe w bazie portalu.

Specjalistyczny ośrodek wsparcia dla osób doznających przemocy domowej (SOW)

Placówka o najszerszym zakresie pomocy. Przyjmuje osoby doznające przemocy wraz z dziećmi, bezpłatnie, bez skierowania i niezależnie od dochodu. Zapewnia schronienie (co do zasady do trzech miesięcy, z możliwością przedłużenia), wyżywienie, opiekę psychologiczną i prawną, pomoc w załatwieniu spraw urzędowych, a w razie potrzeby konsultację medyczną. Adres ośrodka nie jest podawany do publicznej wiadomości.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie (PCPR)

Poziom powiatowy. Prowadzi poradnictwo specjalistyczne, koordynuje pracę OIK i SOW, wspiera rodziny w kryzysie. Warto się tam zgłosić, gdy potrzebujesz pomocy wykraczającej poza możliwości gminy.

Domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży

Placówki pobytowe dla kobiet w ciąży i matek z dziećmi, które muszą opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania. Zapewniają dłuższy pobyt niż ośrodki interwencyjne i wsparcie w usamodzielnieniu.

Ochrona zdrowia

Każdy lekarz – także w POZ i na SOR – ma obowiązek wystawić bezpłatne zaświadczenie lekarskie o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z przemocą domową. To nie to samo co płatna obdukcja sądowo-lekarska; zaświadczenie jest darmowe i stanowi pełnoprawny dowód. Poproś o nie nawet wtedy, gdy nie zamierzasz jeszcze zgłaszać sprawy – obrażenia znikają, dokument zostaje.

Nieodpłatna pomoc prawna

W każdym powiecie działają punkty bezpłatnej pomocy prawnej, w których uzyskasz wsparcie m.in. w sprawie rozwodu, alimentów, władzy rodzicielskiej czy podziału majątku. Zapisu dokonuje się telefonicznie w starostwie lub online. Osoby doznające przemocy domowej są przyjmowane bez badania sytuacji majątkowej.

Organizacje pozarządowe

Fundacje i stowarzyszenia prowadzą telefony zaufania, grupy wsparcia, poradnictwo i ośrodki pobytowe. Bywają szybsze i mniej sformalizowane niż instytucje publiczne, a część oferuje pomoc anonimową.

Procedura „Niebieskie Karty” krok po kroku

To podstawowe narzędzie systemu – zestaw formularzy uruchamiający zorganizowaną pomoc. Nie jest to zawiadomienie o przestępstwie ani wyrok, lecz sygnał, że w rodzinie dzieje się coś, co wymaga monitorowania i wsparcia.

1
Wszczęcie. Kartę zakłada policjant, pracownik socjalny, przedstawiciel oświaty, ochrony zdrowia lub gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Może to zrobić na miejscu interwencji, w szkole, w przychodni albo w ośrodku pomocy.
2
Przekazanie do zespołu. Dokumentacja trafia do zespołu interdyscyplinarnego, który kieruje sprawę do grupy diagnostyczno-pomocowej.
3
Praca z rodziną. Pracownik socjalny kontaktuje się z osobą doznającą przemocy i ustala plan pomocy. Policjant rozmawia z osobą stosującą przemoc. Spotkania grupy diagnostyczno-pomocowej odbywają się indywidualnie, nie ma prawa być sytuacji, gdzie osoba doznająca przemocy i osoba stosująca przemoc są na jednym spotkaniu z grupą diagnostyczno-pomocową.
4
Realizacja wsparcia. Pomoc socjalna, psychologiczna, prawna, schronienie, skierowanie sprawcy na program korekcyjno-edukacyjny.
5
Zakończenie i monitoring. Procedurę zamyka się, gdy przemoc ustała. Przez kolejne dziewięć miesięcy grupa diagnostyczno-pomocowa monitoruje bezpieczeństwo osoby, która przemocy doznawała.

Najważniejsza zmiana

Wszczęcie procedury „Niebieskie Karty” nie wymaga już zgody ani osoby doznającej przemocy, ani osoby ją stosującej. Wcześniej brak zgody potrafił zablokować całą procedurę. Dziś, jeśli uprawniony pracownik podejrzewa przemoc, ma obowiązek uruchomić procedurę – niezależnie od tego, czy ktoś się na to zgadza.

Środki ochrony prawnej – jak odseparować sprawcę

Najczęstsza obawa brzmi: „gdzie ja pójdę z dziećmi”. Prawo odpowiada odwrotnie, niż podpowiada intuicja. To sprawca ma opuścić mieszkanie, nie osoba pokrzywdzona.

Nakaz i zakazy wydawane przez policję

Policjant lub żołnierz Żandarmerii Wojskowej może wydać nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania wraz z zakazem zbliżania się do niego. Od 15 sierpnia 2023 roku katalog rozszerzono o:

  • zakaz zbliżania się do osoby doznającej przemocy na określoną odległość,
  • zakaz kontaktowania się – telefonicznie, przez komunikatory, przez osoby trzecie,
  • zakaz wstępu na teren szkoły, przedszkola, miejsca pracy i innych miejsc, w których regularnie przebywa osoba doznająca przemocy.

Środki obowiązują natychmiast, są wydawane bez udziału sądu i działają przez 14 dni. W tym czasie można złożyć w sądzie wniosek o ich przedłużenie – wniosek jest wolny od opłat. Naruszenie nakazu stanowi wykroczenie i grozi za nie zatrzymanie.

Droga karna

Znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą jest przestępstwem z art. 207 Kodeksu karnego, ściganym z urzędu. Oznacza to, że postępowanie toczy się niezależnie od woli osoby pokrzywdzonej – nie można go „wycofać”. Zawiadomienie składa się na policji lub w prokuraturze, ustnie albo pisemnie, i nie wiąże się z żadną opłatą.

Obowiązki nałożone na sprawcę

Zespół interdyscyplinarny może skierować osobę stosującą przemoc na program korekcyjno-edukacyjny lub psychologiczno-terapeutyczny. Udział jest obowiązkowy, a uchylanie się od niego – łącznie z niedostarczeniem zaświadczenia o zgłoszeniu się i o ukończeniu programu – traktuje się jako wykroczenie.

Formy pomocy w skrócie

Czego potrzebujesz Gdzie się zgłosić Koszt
Natychmiastowa interwencja Policja – 112 bezpłatnie
Schronienie tej samej nocy Ośrodek interwencji kryzysowej, SOW bezpłatnie
Dłuższy pobyt z dziećmi SOW, dom dla matek z dziećmi bezpłatnie
Wsparcie psychologiczne OIK, SOW, poradnia, organizacje pozarządowe bezpłatnie
Porada prawna Punkt nieodpłatnej pomocy prawnej, SOW, NGO bezpłatnie
Dokumentacja obrażeń Dowolny lekarz, także POZ i SOR bezpłatnie
Wsparcie finansowe i żywnościowe OPS / MOPS / GOPS bezpłatnie
Rozmowa o każdej porze Telefon 800 12 00 02 bezpłatnie

Pierwsze kroki – co zrobić dziś

Nie musisz od razu podejmować wielkich decyzji. Zacznij od rzeczy, które zwiększają bezpieczeństwo, a niczego nie przesądzają.

  1. Zadzwoń i porozmawiaj. Bezpłatna, całodobowa infolinia 800 12 00 02 nie wymaga podawania nazwiska. Konsultant pomoże nazwać sytuację i wskaże placówki w Twojej okolicy.
  2. Zacznij dokumentować. Zapisuj daty i przebieg zdarzeń, rób zdjęcia obrażeń i zniszczeń, zachowuj wiadomości z groźbami. Trzymaj to poza domem – u zaufanej osoby albo w chmurze na koncie, do którego sprawca nie ma dostępu.
  3. Idź do lekarza. Bezpłatne zaświadczenie o obrażeniach warto mieć nawet bez planów zgłoszenia sprawy.
  4. Przygotuj awaryjną torbę. Dokumenty (lub ich zdjęcia), leki, ładowarka, trochę gotówki, komplet ubrań dla siebie i dzieci, klucze. Zostaw ją u kogoś zaufanego.
  5. Ustal sygnał alarmowy. Umów się z sąsiadem lub bliską osobą na hasło albo znak oznaczający: wezwij policję.
  6. Skontaktuj się z instytucją. Pracownik socjalny w OPS lub psycholog w OIK pomoże ułożyć dalszy plan.

Znajdź pomoc w swojej okolicy

Ośrodki interwencji kryzysowej, specjalistyczne ośrodki wsparcia, placówki pomocy społecznej i organizacje pozarządowe – w bazie portalu, województwo po województwie.

Przejdź do bazy placówek →

Bezpłatne telefony zaufania

Numer Dla kogo Dostępność
112 Numer alarmowy – zagrożenie życia lub zdrowia całodobowo
800 12 00 02 Niebieska Linia – osoby doznające przemocy i ich bliscy. Konsultacje prawne w środy 18–22, po angielsku w poniedziałki 18–22, po rosyjsku we wtorki 18–22 całodobowo
116 123 Poradnia telefoniczna dla osób dorosłych w kryzysie sprawdź na stronie operatora
116 111 Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży całodobowo
800 12 12 12 Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka całodobowo
800 100 100 Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci sprawdź na stronie operatora
600 070 717 Telefon interwencyjny Centrum Praw Kobiet całodobowo

Z Niebieską Linią można kontaktować się także mailowo oraz przez komunikatory – szczegóły na stronie niebieskalinia.info. Istnieje również aplikacja „Twój Parasol”, która na ekranie telefonu wygląda jak zwykła aplikacja pogodowa, a w rzeczywistości daje dostęp do informacji o pomocy i pozwala dyskretnie zapisywać dowody.

Jestem świadkiem – co mogę zrobić

Sąsiedzi bywają jedynymi osobami, które słyszą, co dzieje się za ścianą. Obawa „a może się mylę” jest zrozumiała, ale sprawdzenie sygnału należy do służb.

  • Zadzwoń pod 112, jeśli słyszysz krzyki, uderzenia lub płacz dziecka. Zgłoszenia można dokonać anonimowo.
  • Powiadom ośrodek pomocy społecznej, jeśli sytuacja się powtarza, ale nie ma bezpośredniego zagrożenia. Pracownik socjalny może wszcząć „Niebieską Kartę”, a jak wspomnieliśmy, zgoda osoby doznającej przemocy nie jest do tego potrzebna.
  • Nie interweniuj samodzielnie w mieszkaniu – ryzykujesz zdrowiem swoim i osoby pokrzywdzonej.
  • Zapisuj daty i godziny zdarzeń, których byłeś świadkiem. Takie zeznania bywają w postępowaniu kluczowe.
  • Bądź obok. Czasem najważniejsze jest zdanie: „słyszę, co się dzieje, i możesz na mnie liczyć”. Izolacja to główne narzędzie sprawcy.

Jeśli podejrzewasz krzywdzenie dziecka, zawiadomienie możesz złożyć także w sądzie rodzinnym – wystarczy zwykłe pismo opisujące sytuację.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę zgłosić sprawę na policję, żeby dostać pomoc?

Nie. Wsparcie psychologiczne, prawne i schronienie przysługują niezależnie od tego, czy złożysz zawiadomienie. Możesz przyjść do ośrodka interwencji kryzysowej lub ośrodka pomocy społecznej bez żadnych dokumentów.

Czy pomoc jest płatna?

Nie. Pobyt w ośrodku, konsultacje z psychologiem i prawnikiem, zaświadczenie lekarskie o obrażeniach oraz telefony zaufania są bezpłatne. Nie ma też kryterium dochodowego.

Czy to ja muszę wyprowadzić się z mieszkania?

Nie. Policja może wydać osobie stosującej przemoc nakaz natychmiastowego opuszczenia mieszkania wraz z zakazem zbliżania się, kontaktowania i wstępu na teren szkoły czy miejsca pracy. Środki te obowiązują 14 dni, a sąd może je przedłużyć.

Czy „Niebieska Karta” oznacza, że sprawca zostanie ukarany?

Nie. To procedura pomocowa i monitorująca, a nie postępowanie karne. Ukaranie sprawcy wymaga odrębnego postępowania prowadzonego przez policję i prokuraturę.

Czy mogę wycofać zawiadomienie?

Znęcanie się z art. 207 Kodeksu karnego jest ścigane z urzędu, więc postępowania nie da się po prostu wycofać. Toczy się ono niezależnie od woli osoby pokrzywdzonej.

Czy przemoc psychiczna i ekonomiczna też się liczy?

Tak. Ustawa wymienia obok przemocy fizycznej i seksualnej także psychiczną, ekonomiczną oraz przemoc z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Brak obrażeń nie wyklucza interwencji.

Czy mogę zabrać dzieci do ośrodka?

Tak. Specjalistyczne ośrodki wsparcia i domy dla matek z dziećmi przyjmują osoby doznające przemocy razem z dziećmi i zapewniają im opiekę oraz wsparcie psychologiczne.

Czy ochrona obejmuje byłego partnera lub byłą żonę?

Tak. Po nowelizacji z 2023 roku ochroną objęte są także osoby doznające przemocy ze strony byłego małżonka, byłego partnera lub innego byłego członka rodziny – niezależnie od wspólnego zamieszkiwania.

Jak długo można zostać w specjalistycznym ośrodku wsparcia?

Co do zasady do trzech miesięcy, z możliwością przedłużenia w uzasadnionych przypadkach. W tym czasie ośrodek pomaga w załatwieniu spraw urzędowych i w znalezieniu docelowego rozwiązania mieszkaniowego.

Czy jako sąsiad mogę zgłosić przemoc anonimowo?

Tak. Zgłoszenia pod numer 112 można dokonać anonimowo. Można też powiadomić ośrodek pomocy społecznej – procedura „Niebieskie Karty” nie wymaga zgody osoby doznającej przemocy.

Na koniec

Przemoc domowa rzadko kończy się sama. Zwykle narasta, a każdy kolejny epizod utwierdza w przekonaniu, że nie ma wyjścia. Wyjście jest – i nie trzeba go szukać w pojedynkę. Jeden telefon pod bezpłatny, całodobowy numer 800 12 00 02 niczego nie przesądza, a może być pierwszym krokiem.

Odpowiedzialność za przemoc zawsze ponosi osoba, która ją stosuje. Nigdy ta, która jej doznaje.

Podstawa prawna i źródła

  • Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (tekst jednolity z późn. zm.)
  • Ustawa z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023 poz. 535)
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, art. 207
  • Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej „Niebieska Linia”
  • Materiały informacyjne Policji i Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny: sierpień 2026.

Komentarze

Dodaj komentarz

Zaloguj się

Zarejestruj się

Reset hasła

Wpisz nazwę użytkownika lub adres e-mail, a otrzymasz e-mail z odnośnikiem do ustawienia nowego hasła.